Logo DSV

Dowiedz się wiecej o gazach i sprawdź dlaczego są uważane za towary niebezpieczne w transporcie.

Klasa 2 Gazy

Gazy są przeważnie transportowane pod ciśnieniem, aby zmniejszyć ich objętość, a tym samym zaoszczędzić miejsce podczas transportu
i przechowywania.

Ciśnienie to samo w sobie stwarza niebezpieczeństwo, jeśli zostanie nagle uwolnione. Ciśnienie nigdy się nie rozprasza, w przeciwieństwie do ciepła, które jest przenoszone do lub z otoczenia, aż do osiągnięcia jednolitej temperatury.

Siła zawarta w butli z gazem pod wysokim ciśnieniem może być bardzo duża. Gdyby butla z powietrzem używana w zestawie do oddychania miała obcięte oba końce, a następnie została przecięta wzdłuż i rozłożona na płasko, obszar ten mógłby mieć wymiary 50 cm x 40 cm = 2000 cm². Wewnętrzne ciśnienie powietrza może sięgać nawet 200 kg na cm², tak więc całkowita siła przy próbie wyjścia przez ścianę butli wynosiłaby 400 ton.

Jeśli zawór butli zostaje wybity, ulatniający się gaz koncentruje się w silnym strumieniu, który powoduje start butli niczym rakieta i niesie ze sobą poważne uszkodzenia.

Większość gazów jest cięższa od powietrza. Mogą spowodować uduszenie, jeśli wypierają lub rozrzedzają powietrze w zamkniętych przestrzeniach.

Ciśnienie zmniejsza objętość gazów, ale jeśli pod ciśnieniem zmienią się one w ciecz, ich objętość zmniejszy się nawet kilkaset razy bardziej. Niektóre gazy ulegają skropleniu pod ciśnieniem w normalnych temperaturach,
np. skroplone gazy z ropy naftowej, chlor, amoniak. Lecz niektóre gazy, skraplają się tylko wtedy, gdy zostaną schłodzone do bardzo niskich (krytycznych) temperatur, np. - 269 ° C dla ciekłego helu.

Należą do nich tlen, azot, wodór, hel, neon i argon. Po skropleniu należy je przechowywać w specjalnych, silnie izolowanych pojemnikach, aby zapobiec ich rozgrzaniu. Ekstremalne zimno wyraźnie stwarza zagrożenie, jeśli zimny metal itp. zostanie przypadkowo dotknięty bez ochrony. Ponadto ulatnianie się bardzo zimnego gazu stwarza niebezpieczeństwo dla układu oddechowego, powodując bezpośrednie uszkodzenie płuc lub miejscowy niedobór tlenu.

Jak dotąd wszystkie wymienione zagrożenia były zagrożeniami fizycznymi. Ale gazy stanowią również zagrożenie chemiczne, np. gazy łatwopalne, takie jak butan, acetylen oraz gazy toksyczne, takie jak chlor, amoniak. Klasa podzielona jest zatem na trzy Podklasy:

Klasa 2.1

gazy palne

Klasa 2.2

gazy niepalne, nietrujące

Klasa 2.3

gazy trujące

Pomimo powyższych definicji czysty tlen klasy 2.2 może być bardzo niebezpieczny, ponieważ łatwo reaguje
z każdym węglowodorem lub innym materiałem palnym i szybko powoduje jego zapłon. Zawory w przewodach tlenowych muszą być obsługiwane bez smaru. Przypomnij sobie niemal katastrofalną eksplozję rakiety Apollo 13
w drodze na Księżyc w latach 70.

Czy masz pytania?

Nasi eksperci są gotowi do pomocy. Skontaktuj się
z nami, a znajdziemy potrzebne Ci rozwiązanie.

Skontaktuj się z nami